Ετσι υπογράφτηκε στο Παρίσι, στίς 27 Αύγούστου 1928,το σύμφωνο Μπριάν-Κέλλογκ,μιά απο τις πιό καλοπροαίρετες όσο και άσκοπες συνθήκες υπέρ της ειρήνης.
Η συνθήκη ήταν λιτή στην δαιτύπωση της, συμπυκνωμένη σε τρία άρθρα-κλειδιά και υπογράφτηκε αρχικά απο 15 χώρες (Γερμανία,Γαλλία,Αμερική,Ιταλία,Ισπανία,Πολωνία,Βρεταννικές κατακτήσεις).
Υποχρέωνε κυρίως τα κράτη-μέλη να διευθετούν τις διεθνείς διαφορές μόνο με ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΜΕΣΑ,
και, κατά συνέπεια,απαγόρευε οποιαδήποτε προσφυγή σε πόλεμο.Για τον Μπριάν(βραβείο νόμπελ ειρήνης¨) και τον Κέλλογκ ,καλούς φίλους της Ευρώπης,η συνθήκη σήμαινε ενα σπουδαίο σταθμό στη ιστορία της ανθρωπότητας.Αλλά στο ιστορικό πεδίο αποδείχθηκε κάτι περισσότερο από μιά απλή έκφραση καλών προθέσεων...ΜΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ.
Η Ιδέα οτι ο πολεμός μπορούσε να εξαφανισθή με τόση ευκολία απο το πρόσωπο της γής, την στιγμή που εξακολουθούσαν να υπάρχουν φιλοπόλεμες κυβερνήσεις,υπήρξε το καλύτερ που μπορούσε να γίνη σ'αυτή την φάση του ιδεάλισμου και της αισιοδοξίας στις διεθνής σχέσεις, έγραψε ο Αγγλος ιστορικός Νταίηβιντ Τόμσον. Στην πραγματικότητα το σχέδιο έκανε νερά απο πολλές μεριές και γεννούσε πολλά ερωτιματικά.Αφηνε άλυτο το πρόβλημα των μέτρων που θα έπρεπε να ληφθούν σε περίπτωση συρράξεως και παρέβλεπε τα περίπλοκα προβλήματα του αφοπλισμού,του πραγματικού άξονα γύρω απο τον οποίο έπρεπε να περιστρέφεται η ειρήνη.Και τελικά απέκλειε την Ρωσία πυ σύντομα ερμήνευσε την συνθήκη σαν ενέργεια στρεφομένη εναντίον της,και οικειοποιήθηκε το περιεχόμενο της για να το προσφέρη σε όλες τις γειτονικές της χώρες της ανατολής.
Παρά τις ευγενείς προθέσεις ,το σύμφωνο Μπριάν-Κέλλογκ ,αντί να αποτελέση την έναρξη μιάς περιόδου ειρήνης,επισφράγισε μια δεκαετία κατά την οποία, μεσα στη γενική αποδοκιμασία του πολέμου,και την διάδοση των ειρηνιστικών θεωριών,ο κόσμος πέρασε απο την πιο μεγάλη εμπιστοσύνη στην πλήρη δυσπιστία γιά τους δειθνείς οργανισμούς και την κοινωνία των Εθνών.
Επιβεβαίωση οι διάφορες ξεχωριστές συμφωνίες που υπογράφηκαν εκείνο τον καιρό, ( η μικρή συμφωνία μεταξύ Γαλλίας και Πολωνίας ,οι συνθήκες του Λοκάρνο).
¨Ολες αποσκοπούσαν να ενισχύσουν την κοινωνία των Εθνών,ή να της εγγυηθούν μιά μικρή εξασφάλιση σε περίπτωση καταρρεύσεως της.Αλλά το πιο σοβαρό ήταν η μεταβολή του πολιτικού κλίματος. Με αναζωπύρωση του εθνικισμού η Ευρώπη χωρίσθηκε και πάλι στα δύο.
Ο φασισμός και ο εθνικοσοσιαλισμός άρχισαν να σκιάζουν τον χλωμό ήλιο της ειρήνης που είχε φωτίσει τις διαβουλεύσεις το Λοκάρνο. Μπορεί ο πόλεμος να μην απειλούσε ακόμη την ανθρωπότητα,όπως ίσως πίστευαν οι Μπριάν και Κέλλογκ. Καιροφυλακτούσε όμως , κάπου εδώ στο σήμερα , και στο αβέβαιο μέλλον της ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ!!
h-m-v
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου