Ένα από τα σημεία του, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν πολλαπλά ρίγη ανατριχίλας σε αρκετούς Έλληνες, είναι αυτό όπου γίνεται μνεία για τον αριθμό των «Προδοτών Α’ και Β’ Κατηγορίας» στις ευρωπαϊκές χώρες. «Προδότες Α’ Κατηγορίας είναι οι πολιτικοί ηγέτες (συμπεριλαμβάνονται και οι επικεφαλής ΜΚΟ), τα διευθυντικά στελέχη των ΜΜΕ, οι διαμορφωτές άποψης στον πολιτισμό και οι βιομήχανοι. Η τιμωρία που προβλέπεται γι’ αυτούς είναι η θανατική ποινή και η δήμευση περιουσιακών στοιχείων.
«Προδότες Β’ Κατηγορίας» είναι οι μαρξιστές – πολυπολιτισμικοί πολιτικοί και οι αντίστοιχοι ευρωβουλευτές. Οι προβλεπόμενες γι’ αυτούς ποινές είναι η θανατική καταδίκη και η δήμευση περιουσιακών στοιχείων, αλλά υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορούν να επιβληθούν κάποιες επιεικέστερες.
Στην Ελλάδα ο Μπρέιβικ έχει καταγράψει 11.312 περιπτώσεις «Προδοτών Α’ και Β’ Κατηγορίας», ενώ πρωταθλήτρια ανακηρύσσεται η Γερμανία με 82.820. Εντυπωσιάζουν οι εκτεταμένες αναφορές για την Ελλάδα, την Κύπρο, την Επανάσταση του 1821, την Ίμβρο, την Τένεδο, τη Μικρασιατική Καταστροφή, την ανταλλαγή πληθυσμών, τον Αττίλα του 1974, ακόμη και τον κεφαλικό φόρο που επέβαλαν οι Τούρκοι στους μειονοτικούς Έλληνες το 1942!
Οι θέσεις του τρομοκράτη είναι εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της σημερινής Τουρκίας. Η ερμηνεία δε που δίδει στο βιβλίο, για «το μύθο της ανεκτικότητας των μουσουλμάνων», ο οποίος αποτελεί ένα από τα βασικά ευρωπαϊκά προβλήματα εφόσον αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη, έχει άμεση σχέση με τη χώρα μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου