Ο Αλέξης Τσίπρας τόσο προεκλογικά όσο και στην βραχεία
περίοδο μετεκλογικά, οπότε ανέμιζε ακόμα το φλάμπουρο ενός
αντιπαραγωγικού αντι-γερμανισμού, δήλωνε συνεχώς με επίταση ότι η
Γερμανία «δεν είναι παρά άλλος ένας μεταξύ ίσων εταίρος», είτε στους 28
της ΕΕ είτε στους 19 της Ευρωζώνης.
Ακολούθησε το «Ταξίδι (του) στα Κύθηρα» της αυτογνωσίας, πρώτα στις Βρυξέλλες και κατόπιν στο Βερολίνο. Φαίνεται ότι κάτι υπάρχει είτε στον αέρα είτε στο νερό της Καγκελαρίας, ή ίσως η κ. Μέρκελ τον πότισε δίχως να το καταλάβει κάποιον μυστήριο γερμανικό αγιασμό, γιατί από τις υπερήφανες περί ισότητας δηλώσεις ο κ. Τσίπρας πέρασε σε ιδιαίτερα κολακευτικές για το μεγαλείο της Γερμανίας δηλώσεις.
Θα υπήρχε βεβαίως η δικαιολογία ότι οι δηλώσεις αυτές οφείλονταν σε αβροφροσύνη, στα πλαίσια μιας (αποτυχημένης…) επιχείρησης γοήτευσης του γερμανικού παράγοντα και ιδιαίτερα της Καγκελαρίου.
Όμως από τα γεγονότα αποδεικνύεται ότι η Καγκελάριος εγχείρισε στον πρωθυπουργό φιαλίδιο με τον μυστήριο αγιασμό και τον υποχρέωσε να ποτίσει με αυτόν και τους υπουργούς του. Οδηγούμαστε σε εξηγήσεις που κινούνται μεταξύ αστειότητας και πολιτικής μεταφυσικής για να αιτιολογήσουμε την όψιμη στάση κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών.
Από τους πρώτους που ήπιαν τον αγιασμό φαίνεται ήταν ο κ. Σκουρλέτης. Ο οποίος χθες δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit ότι «αν η Ελλάδα δεν λάβει χρήματα εντός των επόμενων δέκα ημερών, τότε λυπάμαι, αλλά αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία των Ευρωπαίων συμμάχων μας αποφάσισε να σκοτώσει τη χώρα» και «θα θέλαμε ευχαρίστως να μείνουμε στο καράβι που ονομάζεται Ευρώπη, (…) αλλά αν ο καπετάνιος μας πετάξει από το κατάστρωμα, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να κολυμπήσουμε».
Εμείς πρέπει να λυπούμαστε, όχι ο κ. Σκουρλέτης. Γιατί οι εκλεγέντες, που κατέστησαν αναγκαστικά και εκπρόσωποί μας, μας διασύρουν σε όλη την Ευρώπη.
Προχθές, ο κ. Τσίπρας, σε μια κοινοβουλευτική διαδικασία που εξελίχθηκε σε πολιτικό Βατερλώ για τον ίδιο, ομολόγησε από το πιο επίσημο βήμα, το βήμα της Ελληνικής Βουλής ότι πρώτον δεν μπορεί να ελέγξει το ασκέρι του και δεύτερον, ακριβώς γι’ αυτό, ότι ζητά βοήθεια από αυτούς που ως πρώην αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνεχώς καθύβριζε «γερμανοτσολιάδες» και που ουδέποτε βοήθησε ψηφίζοντας ακόμα και το πιο κοινής αποδοχής νομοσχέδιο.
Μνημειώδης ομολογία αδυναμίας από τον κορυφαίο πολιτειακό παράγοντα, ο οποίος ενσαρκώνει την εθνική υπόσταση, που φυσικά καταγράφηκε πάραυτα από τον ξένο παράγοντα.
Και χθες ο κ. Σκουρλέτης, όχι αλλού, σε μια από τις εγκυρότερες γερμανικές εφημερίδες, με αποκωδικοποίηση των δηλώσεων του, ομολογεί ότι
- θέλουμε να είμαστε στην Ευρώπη γιατί έτσι μπορούμε και τρώμε, σαν επαίτες σε δείπνο πλουσίων
- βρισκόμαστε σε τόσο άθλια κατάσταση ώστε μπορεί κάποιος να μας «σκοτώσει»-εξουθενώσει, βεβαίως οι Τούρκοι δεν το διαβάζουν αυτό
- θα προσπαθήσουμε να κολυμπήσουμε, δηλαδή δεν μπορούμε σίγουρα.
Δεν θα σταματήσουμε να γράφουμε ότι η Πολιτική κατά βάση αποτυπώνει ανθρώπινες ποιότητες. Οι άνθρωποι της Αριστεράς έχουν στρεβλό κριτήριο αξιών και διαταραγμένο ψυχισμό που τους εμποδίζει στην ανάγνωση της πραγματικότητας. Γιατί οι ομολογίες Τσίπρα και Σκουρλέτη πόρρω απέχουν από κάθε έννοια εθνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας, ιδίως όμως εθνικής αποτελεσματικότητας. Ακόμα και αν αυτή ή χειρότερη είναι η κατάστασή μας, μπορεί ίσως να μεταφερθεί ιδιαιτέρως σε συναντήσεις υψηλού επιπέδου αλλά δεν ομολογείται δημόσια.
Το πλέον εθνικά ανορθωτικό όμως είναι πως ο κ. Σκουρλέτης βροντοφωνάζει ότι ο καπετάνιος στο καράβι Ευρώπη είναι άλλος και μάλιστα έχει το δικαίωμα να μας πετάξει από το κατάστρωμα.
Αναγνωρίζοντας μοιραία ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη θέση του μούτσου.
Ο κ. Κώστας Ζουράρης, Πρόεδρος του κόμματος με τον μεγαλειώδη τίτλο «Πυρίκαυστος Ελλάδα», ήταν αυτός που εισήγαγε στον δημόσιο λόγο την ασεβή αλλά μνημειώδη παροιμία «Οι μούτσοι που γαμ…σαμε γίναν καπεταναίοι», θέλοντας να περιγράψει πώς αυτός νοεί τη σχέση Ελλήνων-Ευρωπαίων, το γεγονός ότι η πρόοδός τους οφείλεται στην κληρονόμηση του ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος.
Καλούμε τον κ. Ζουράρη να αναλογιστεί ότι στηρίζει μια κυβέρνηση μούτσων.
Καλούμε και τον κ. Λάκη Λαζόπουλο, δημιουργό των δημοφιλών «10 Μικρών Μήτσων», ένας των οποίων περιέχει τον ήρωα «Μούτσο» που υποδύεται ο Τάσος Παλατζίδης, να καλέσει για οντισιόν στο ρόλο του Μούτσου τον κ. Σκουρλέτη. Θα είναι ιδανικός ερμηνευτής.
Ως ένθερμος υποστηρικτής και δημόσιος προπαγανδιστής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λαζόπουλος μπορεί να αντλήσει από τον πολιτικό χώρο της προτίμησής του πολλά ταλέντα για τους ρόλους των επιθεωρήσεών του. Όπως τον κ. Πανούση, για παράδειγμα, στο ρόλο του Αστυνόμου Φευγουλέα.
Αντίθετα η κα Κωνσταντοπούλου θα ήταν σκόπιμο να συμπράξει με την κα Ντενίση σε μια νέα θεατρική υπερπαραγωγή για την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα.
http://www.antinews.gr
Ακολούθησε το «Ταξίδι (του) στα Κύθηρα» της αυτογνωσίας, πρώτα στις Βρυξέλλες και κατόπιν στο Βερολίνο. Φαίνεται ότι κάτι υπάρχει είτε στον αέρα είτε στο νερό της Καγκελαρίας, ή ίσως η κ. Μέρκελ τον πότισε δίχως να το καταλάβει κάποιον μυστήριο γερμανικό αγιασμό, γιατί από τις υπερήφανες περί ισότητας δηλώσεις ο κ. Τσίπρας πέρασε σε ιδιαίτερα κολακευτικές για το μεγαλείο της Γερμανίας δηλώσεις.
Θα υπήρχε βεβαίως η δικαιολογία ότι οι δηλώσεις αυτές οφείλονταν σε αβροφροσύνη, στα πλαίσια μιας (αποτυχημένης…) επιχείρησης γοήτευσης του γερμανικού παράγοντα και ιδιαίτερα της Καγκελαρίου.
Όμως από τα γεγονότα αποδεικνύεται ότι η Καγκελάριος εγχείρισε στον πρωθυπουργό φιαλίδιο με τον μυστήριο αγιασμό και τον υποχρέωσε να ποτίσει με αυτόν και τους υπουργούς του. Οδηγούμαστε σε εξηγήσεις που κινούνται μεταξύ αστειότητας και πολιτικής μεταφυσικής για να αιτιολογήσουμε την όψιμη στάση κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών.
Από τους πρώτους που ήπιαν τον αγιασμό φαίνεται ήταν ο κ. Σκουρλέτης. Ο οποίος χθες δήλωσε στη γερμανική εφημερίδα Die Zeit ότι «αν η Ελλάδα δεν λάβει χρήματα εντός των επόμενων δέκα ημερών, τότε λυπάμαι, αλλά αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία των Ευρωπαίων συμμάχων μας αποφάσισε να σκοτώσει τη χώρα» και «θα θέλαμε ευχαρίστως να μείνουμε στο καράβι που ονομάζεται Ευρώπη, (…) αλλά αν ο καπετάνιος μας πετάξει από το κατάστρωμα, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να κολυμπήσουμε».
Εμείς πρέπει να λυπούμαστε, όχι ο κ. Σκουρλέτης. Γιατί οι εκλεγέντες, που κατέστησαν αναγκαστικά και εκπρόσωποί μας, μας διασύρουν σε όλη την Ευρώπη.
Προχθές, ο κ. Τσίπρας, σε μια κοινοβουλευτική διαδικασία που εξελίχθηκε σε πολιτικό Βατερλώ για τον ίδιο, ομολόγησε από το πιο επίσημο βήμα, το βήμα της Ελληνικής Βουλής ότι πρώτον δεν μπορεί να ελέγξει το ασκέρι του και δεύτερον, ακριβώς γι’ αυτό, ότι ζητά βοήθεια από αυτούς που ως πρώην αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συνεχώς καθύβριζε «γερμανοτσολιάδες» και που ουδέποτε βοήθησε ψηφίζοντας ακόμα και το πιο κοινής αποδοχής νομοσχέδιο.
Μνημειώδης ομολογία αδυναμίας από τον κορυφαίο πολιτειακό παράγοντα, ο οποίος ενσαρκώνει την εθνική υπόσταση, που φυσικά καταγράφηκε πάραυτα από τον ξένο παράγοντα.
Και χθες ο κ. Σκουρλέτης, όχι αλλού, σε μια από τις εγκυρότερες γερμανικές εφημερίδες, με αποκωδικοποίηση των δηλώσεων του, ομολογεί ότι
- θέλουμε να είμαστε στην Ευρώπη γιατί έτσι μπορούμε και τρώμε, σαν επαίτες σε δείπνο πλουσίων
- βρισκόμαστε σε τόσο άθλια κατάσταση ώστε μπορεί κάποιος να μας «σκοτώσει»-εξουθενώσει, βεβαίως οι Τούρκοι δεν το διαβάζουν αυτό
- θα προσπαθήσουμε να κολυμπήσουμε, δηλαδή δεν μπορούμε σίγουρα.
Δεν θα σταματήσουμε να γράφουμε ότι η Πολιτική κατά βάση αποτυπώνει ανθρώπινες ποιότητες. Οι άνθρωποι της Αριστεράς έχουν στρεβλό κριτήριο αξιών και διαταραγμένο ψυχισμό που τους εμποδίζει στην ανάγνωση της πραγματικότητας. Γιατί οι ομολογίες Τσίπρα και Σκουρλέτη πόρρω απέχουν από κάθε έννοια εθνικής αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας, ιδίως όμως εθνικής αποτελεσματικότητας. Ακόμα και αν αυτή ή χειρότερη είναι η κατάστασή μας, μπορεί ίσως να μεταφερθεί ιδιαιτέρως σε συναντήσεις υψηλού επιπέδου αλλά δεν ομολογείται δημόσια.
Το πλέον εθνικά ανορθωτικό όμως είναι πως ο κ. Σκουρλέτης βροντοφωνάζει ότι ο καπετάνιος στο καράβι Ευρώπη είναι άλλος και μάλιστα έχει το δικαίωμα να μας πετάξει από το κατάστρωμα.
Αναγνωρίζοντας μοιραία ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη θέση του μούτσου.
Ο κ. Κώστας Ζουράρης, Πρόεδρος του κόμματος με τον μεγαλειώδη τίτλο «Πυρίκαυστος Ελλάδα», ήταν αυτός που εισήγαγε στον δημόσιο λόγο την ασεβή αλλά μνημειώδη παροιμία «Οι μούτσοι που γαμ…σαμε γίναν καπεταναίοι», θέλοντας να περιγράψει πώς αυτός νοεί τη σχέση Ελλήνων-Ευρωπαίων, το γεγονός ότι η πρόοδός τους οφείλεται στην κληρονόμηση του ελληνικού πολιτισμού και πνεύματος.
Καλούμε τον κ. Ζουράρη να αναλογιστεί ότι στηρίζει μια κυβέρνηση μούτσων.
Καλούμε και τον κ. Λάκη Λαζόπουλο, δημιουργό των δημοφιλών «10 Μικρών Μήτσων», ένας των οποίων περιέχει τον ήρωα «Μούτσο» που υποδύεται ο Τάσος Παλατζίδης, να καλέσει για οντισιόν στο ρόλο του Μούτσου τον κ. Σκουρλέτη. Θα είναι ιδανικός ερμηνευτής.
Ως ένθερμος υποστηρικτής και δημόσιος προπαγανδιστής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λαζόπουλος μπορεί να αντλήσει από τον πολιτικό χώρο της προτίμησής του πολλά ταλέντα για τους ρόλους των επιθεωρήσεών του. Όπως τον κ. Πανούση, για παράδειγμα, στο ρόλο του Αστυνόμου Φευγουλέα.
Αντίθετα η κα Κωνσταντοπούλου θα ήταν σκόπιμο να συμπράξει με την κα Ντενίση σε μια νέα θεατρική υπερπαραγωγή για την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα.
http://www.antinews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου