Το άρθρο συνεχίζεται παρακάτω
Την Καρύταινα θα τη γνωρίσεις μάλλον τυχαία. Θα σε ξαφνιάσει ξεπροβάλλοντας πίσω από μια στροφή του δρόμου από τη Μεγαλόπολη προς τα παράλια της Ηλείας. Σκαρφαλωμένη σε υψόμετρο 582 μέτρων, με το κάστρο του 13ου αιώνα να στέκει ακοίμητος φρουρός στην κορυφή του βράχου πίσω της και τις κόκκινες κεραμιδοσκεπές της να δημιουργούν την τέλεια αντίθεση με το πράσινο του φόντου της, σχεδόν θα σε αναγκάσει να κάνεις μία στάση, όπου και αν κατευθυνόσουν αρχικά, όσο και αν βιάζεσαι. Μετά από τη στάση αυτή -προειδοποιούμε- διαρκώς θα επιστρέφεις. Για πολλούς λόγους.
Για να περπατήσεις ξανά τα λιθόκτιστα δρομάκια της, να φωτογραφίσεις τα παραδοσιακά πέτρινα κτίρια -τα περισσότερα εξ αυτών κτισμένα τον 19ο αιώνα-, να πιεις κρυστάλλινο νερό από τις πέτρινες κρήνες της, να επισκεφθείς τις βυζαντινές εκκλησίες της: την Ζωοδόχο Πηγή του 16ου αιώνα, με το τριώροφο καμπαναριό της που στολίζει την κεντρική πλατεία, και το πέτρινο εκκλησάκι του Άι-Νικόλα με τα κεραμίδια στον τρούλο, που χρονολογείται από το 1831.
Για να ακολουθήσεις το μονοπάτι που ξεκινά από την πλατεία του χωριού, περνά μέσα από τη μαύρη, περίτεχνη καγκελόπορτα και συνεχίζει σε λιθόστρωτα σκαλοπάτια μέχρι να καταλήξει στο ιστορικό Κάστρο της Καρύταινας, όπου είχε εγκατασταθεί ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Για να σκαρφαλώσεις στα τείχη του και να θαυμάσεις από εκεί ψηλά τη θέα στην κοιλάδα της Μεγαλόπολης και τις καταπράσινες πλαγιές που την περιστοιχίζουν.
Για να κατέβεις πάλι από το κάστρο στο χωριό, να πιάσεις θέση στα γραφικά καφενεδάκια της πλατείας και να αφουγκραστείς την ησυχία πίνοντας αχνιστό ελληνικό καφέ ψημένο στη χόβολη. Ή να μαζέψεις την παρέα από τις βόλτες στα καλντερίμια και να κατευθυνθείτε προς τη Βρένθη -που δανείζεται το αρχαίο όνομα του χωριού- για ζεστές σοκολάτες και επιτραπέζια.
Για να κατηφορίσεις, την επόμενη μέρα, ή όποτε χορτάσεις τις βόλτες στα δρομάκια της, προς τον Αλφειό και να διασχίσεις το πανέμορφο, πεντάτοξο γεφύρι του με το «ενσωματωμένο» εκκλησάκι της Γέννησης της Θεοτόκου, που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Το γεφυράκι, μήκους πενήντα μέτρων, είναι κρυμμένο κάτω από τη σύγχρονη γέφυρα, στο δρόμο προς Μεγαλόπολη. Για να το προσεγγίσεις, θα ακολουθήσεις το χωμάτινο μονοπάτι που υποδεικνύει η ταμπέλα της γέφυρας.
Για να συνεχίσεις, μετά, το sightseeing οδηγώντας προς το Ιερό του Διός, στο Λύκαιο Όρος, όπου θα θαυμάσεις την αρχαιότερη πύλη του κόσμου, τη φημισμένη Λυκόσουρα, και την Αρχαία Γόρτυνα, για να επισκεφθείς τα Λουτρά του Ασκληπιού. Η θέση τους δεν είναι καθόλου τυχαία, αφού δίπλα τους περνά κελαριστό το ιερό ποτάμι όπου σύμφωνα με τη μυθολογία οι Νύμφες έλουζαν τον Δία, ο Λούσιος.
Για να δοκιμάσεις τις δυνάμεις του στο rafting, αναμετρώμενος με τον ιερό ποταμό -όχι, δεν είναι τόσο δύσκολο όσο ακούγεται- σε μια κατάβαση που ξεκινά από το γεφύρι της Καρύταινας και περνά μέσα από πέτρινα γεφύρια και μοναδικά φυσικά τοπία μέχρι να καταλήξει στο γεφύρι του Κούκου, στον Αλφειό.
Για να επιστρέψεις, μετά το rafting, στη βάση της Trekking Αρκαδίας, στο πανέμορφο χωριό Βλαχορράπτη, και επί τη ευκαιρία να ξεκλέψεις λίγη ώρα για μια απογευματινή βόλτα στην πλακόστρωτη πλατεία της και στα δρομάκια της που ελίσσονται ανάμεσα σε πέτρινα, καλοδιατηρημένα αρχοντικά -ειρήσθω εν παρόδω, βρισκόμαστε στο χωριό του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Για να καθίσεις στο ξύλινο παγκάκι του κεντρικού δρόμου θαυμάζοντας την υπέροχη θέα στο γύρω καταπράσινο τοπίο και... χάνοντας την αίσθηση του χρόνου. in2life

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου