Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Science, πριν 50 εκατομμύρια χρόνια λόγω της μεγάλης αύξησης θερμοκρασίας στη Γη, τα προϊστορικά άλογα συρρικνώθηκαν σε μέγεθος γάτας. Αυτή η αποκάλυψη μπορεί να μας δίνει στοιχεία για την μορφή των θηλαστικών σε έναν μελλοντικό, θερμότερο κόσμο.
Εκείνη την εποχή, στην διάρκεια ενός φαινομένου που ονομάστηκε Παλαιοκαινικό Ηωκαινικό Θερμικό Μέγιστο (PETM), μία τεράστια κλιματική αλλαγή συντελέστηκε στον πλανήτη. Μια μαζική απελευθέρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα και στους ωκεανούς ενίσχυσε τη μέση παγκόσμια θερμοκρασία κατά περίπου 12 βαθμούς Κελσίου, σε διάστημα 175.000 χρόνων.
Τα θηλαστικά, για να επιβιώσουν, ανταποκρίθηκαν σε αυτή την αλλαγή του κλίματος με τη συρρίκνωση.
Τα Sifrhippus, όπως ονομάζονται τα πρώτα άλογα (από την αραβική λέξη «σιφρ» για το μηδέν και την ελληνική λέξη «ίππος»), ήταν ούτως ή άλλως πολύ μικρόσωμα και ζύγιζαν περίπου 5,5 κιλά. '
Εζησαν καθ' όλη τη διάρκεια του ΡΕΤΜ. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Φλόριντα, μελετώντας απολιθώματα δοντιών αλόγων που βρέθηκαν στην πολιτεία του Γουαϊόμινγκ παρατήρησαν ότι τα παλαιότερα οστά ήταν μεγαλύτερα και μίκραιναν σε μέγεθος με το πέρασμα του χρόνου.
Όσο αυξανόταν η θερμοκρασία, τόσο συρρικνώνονταν τα άλογα.
Τα πρώτα 130.000 χρόνια, όπως έδειξαν απολιθώματα των δοντιών, το βάρος του μειώθηκε κατά 30%, στα 3,9 κιλά, δηλαδή περίπου όσο μιας οικόσιτης γάτας. Στη συνέχεια ωστόσο αυξήθηκε και πάλι, στα 6,8 κιλά. Είναι ενδεικτικό ότι εκείνη την εποχή, η θερμοκρασία στην επιφάνεια του Αρκτικού Ωκεανού εκτιμάται ότι ήταν περίπου 23 βαθμοί Κελσίου, δηλαδή όσο είναι στα σημερινά υποτροπικά ύδατα. Το βάρος των αλόγων μειωνόταν όσο αυξανόταν η θερμοκρασία και στη συνέχεια, καθώς η θερμοκρασία έπεφτε πάλι, κέρδισαν ξανά μέγεθος.
Ο Jonathan Bloch, από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Φλόριντα, εξηγεί ότι τα ευρήματα ταιριάζουν με όσα είναι γνωστά για τα σύγχρονα θηλαστικά και πτηνά: κατά κανόνα, όσο πιο κοντά στον ισημερινό βρίσκονται τόσο πιο μικρά σε μέγεθος είναι. Αυτό πιθανότατα συνδέεται με την ικανότητά τους να ρυθμίζουν τη θερμοκρασία του σώματός τους στη ζέστη ή με το να βρίσκουν τροφή.
Ο Bloch επισημαίνει ότι «για πρώτη φορά βλέπουμε ότι η θερμοκρασία είναι αυτή που καθορίζει την εξέλιξη των αλόγων σε ό,τι αφορά το μέγεθος».
Μπορεί λοιπόν στα χρόνια που έρχονται να δούμε και σύγχρονα ζώα να συρρικνώνονται; «Αυτό είναι το καλύτερο σενάριο από μια άποψη», απαντά ο Bloch και ισχυρίζεται πως εάν δεν καταφέρουν να προσαρμοστούν στις κλιματικές αλλαγές, το πιθανότερο είναι να αφανιστούν.
Ο Philip Gingerich, διευθυντής του μουσείου και μέλος της ερευνητικής ομάδας, αναφέρει χαρακτηριστικά πως «η μελέτη υποδεικνύει ότι και τα είδη που ζουν σήμερα είναι πιθανό να υποστούν συρρίκνωση αν συνεχιστεί η αυξητική τάση της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Ενα αστείο που συνηθίζω να λέω συχνά είναι ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση οι άνθρωποι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα δεν θα ξεπερνούν σε ύψος το ένα μέτρο».
tvxs.grΤα θηλαστικά, για να επιβιώσουν, ανταποκρίθηκαν σε αυτή την αλλαγή του κλίματος με τη συρρίκνωση.
Τα Sifrhippus, όπως ονομάζονται τα πρώτα άλογα (από την αραβική λέξη «σιφρ» για το μηδέν και την ελληνική λέξη «ίππος»), ήταν ούτως ή άλλως πολύ μικρόσωμα και ζύγιζαν περίπου 5,5 κιλά. '
Εζησαν καθ' όλη τη διάρκεια του ΡΕΤΜ. Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Φλόριντα, μελετώντας απολιθώματα δοντιών αλόγων που βρέθηκαν στην πολιτεία του Γουαϊόμινγκ παρατήρησαν ότι τα παλαιότερα οστά ήταν μεγαλύτερα και μίκραιναν σε μέγεθος με το πέρασμα του χρόνου.
Όσο αυξανόταν η θερμοκρασία, τόσο συρρικνώνονταν τα άλογα.
Τα πρώτα 130.000 χρόνια, όπως έδειξαν απολιθώματα των δοντιών, το βάρος του μειώθηκε κατά 30%, στα 3,9 κιλά, δηλαδή περίπου όσο μιας οικόσιτης γάτας. Στη συνέχεια ωστόσο αυξήθηκε και πάλι, στα 6,8 κιλά. Είναι ενδεικτικό ότι εκείνη την εποχή, η θερμοκρασία στην επιφάνεια του Αρκτικού Ωκεανού εκτιμάται ότι ήταν περίπου 23 βαθμοί Κελσίου, δηλαδή όσο είναι στα σημερινά υποτροπικά ύδατα. Το βάρος των αλόγων μειωνόταν όσο αυξανόταν η θερμοκρασία και στη συνέχεια, καθώς η θερμοκρασία έπεφτε πάλι, κέρδισαν ξανά μέγεθος.
Ο Jonathan Bloch, από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Φλόριντα, εξηγεί ότι τα ευρήματα ταιριάζουν με όσα είναι γνωστά για τα σύγχρονα θηλαστικά και πτηνά: κατά κανόνα, όσο πιο κοντά στον ισημερινό βρίσκονται τόσο πιο μικρά σε μέγεθος είναι. Αυτό πιθανότατα συνδέεται με την ικανότητά τους να ρυθμίζουν τη θερμοκρασία του σώματός τους στη ζέστη ή με το να βρίσκουν τροφή.
Ο Bloch επισημαίνει ότι «για πρώτη φορά βλέπουμε ότι η θερμοκρασία είναι αυτή που καθορίζει την εξέλιξη των αλόγων σε ό,τι αφορά το μέγεθος».
Μπορεί λοιπόν στα χρόνια που έρχονται να δούμε και σύγχρονα ζώα να συρρικνώνονται; «Αυτό είναι το καλύτερο σενάριο από μια άποψη», απαντά ο Bloch και ισχυρίζεται πως εάν δεν καταφέρουν να προσαρμοστούν στις κλιματικές αλλαγές, το πιθανότερο είναι να αφανιστούν.
Ο Philip Gingerich, διευθυντής του μουσείου και μέλος της ερευνητικής ομάδας, αναφέρει χαρακτηριστικά πως «η μελέτη υποδεικνύει ότι και τα είδη που ζουν σήμερα είναι πιθανό να υποστούν συρρίκνωση αν συνεχιστεί η αυξητική τάση της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Ενα αστείο που συνηθίζω να λέω συχνά είναι ότι αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση οι άνθρωποι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα δεν θα ξεπερνούν σε ύψος το ένα μέτρο».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου